Legolas

GotLink.pl era bramka
Wigilia
darmowa bramka sms plus
Ciekawe
Boże Narodzenie

Isengardu? - spytał Merry. - Hm, hm... być może, być może. Nie wiesz, jak± mamy siłę. Czy słyszałe¶ o trollach? S± bardzo silni. A przecież to tylko poczwary, które za dni Wielkich Ciemno¶ci stworzył Nieprzyjaciel przedrzeĽniaj±c entów, tak samo jak na drwinę z elfów wyhodował orków. My jeste¶my od trollów silniejsi,

¶cięli moje drzewa. Na próżno wywoływałem ich najmilsze imiona, nie drgn±ł ani jeden listek, jarzębiny nie słyszały mnie i nie odpowiadały. Leżały martwe. O, Orofarne, Lassemista, Karnimirie! Jarzębino - kto¶ twój długi włos ustroił w biały kwiat. Jarzębino moja, twój l¶ni±cy strój ozdob± złotych lat. Gał±zek ki¶ć i lekki li¶ć, łagodny szum i szept, Twój

nagie zbocza, przez które dopiero co szli, falowały gęstym lasem. Ten las poruszał się, sun±ł naprzód! Czyżby drzewa Fangornu obudziły się, czyżby cała puszcza ruszyła ku górom na wojnę? Pippin przetarł oczy my¶l±c, że łudzi go sen i zmierzch. Ale wci±ż widział ogromne szare postacie wytrwale maszeruj±ce pod górę. Szum

Isengardu? - spytał Merry. - Hm, hm... być może, być może. Nie wiesz, jak± mamy siłę. Czy słyszałe¶ o trollach? S± bardzo silni. A przecież to tylko poczwary, które za dni Wielkich Ciemno¶ci stworzył Nieprzyjaciel przedrzeĽniaj±c entów, tak samo jak na drwinę z elfów wyhodował orków. My jeste¶my od trollów silniejsi,

jaki¶ trop - rzekł Ararorn. Podniósł w górę oddarty kawałek dużego, jasnozłotawego li¶cia, który więdn±c nabrał brunatnego odcienia. - To li¶ć mallornu z Lorien, a na nim drobne okruchy. takie same okruszyny dostrzegam w trawie. A tam, patrzcie, strzępy przeciętego powroza! - Jest także nóż, którym powróz przecięto - powiedział Gimli.

na zimnym, wschodnim wietrze. Aragorn oddalał się z wolna. Doszedł aż do popiołów po ognisku czaty na brzegu rzeki i stamt±d cofał się znów ku pagórkowi, wokół którego toczyła się bitwa. Nagle przystan±ł i schylił się tak nisko, że twarz± niemal dotkn±ł trawy. Zawołał na towarzyszy. Podbiegli co prędzej. - Nareszcie

bardziej niż inni entowie "pochopny", przynajmniej gdy chodzi o niechęć do orków. - Rosły w moich ojczystych stronach jarzębiny - szeptał Bregalad ze smutkiem - drzewa, które zapu¶ciły w tej ziemi korzenie, gdy byłem jeszcze małym dzieckiem, wiele, wiele lat temu, za dni pokoju. Najstarsze posadzili tam entowie, żeby przypodobać się